شده است : اول - نحوى است كه حديث صحيح مشتمل بر آن است ، و آن اين است كه أبو عبيده از كاشف أسرار و دقايق جناب حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت نموده كه فرموده : هرگاه كسى بخواند آيه سجده از عزائم را بايد بگويد در سجود « سجدت لك تعبدا و رقا لا مستكبرا عن عبادتك و لا مستنكفا و لا متعظما « 1 » بل أنا عبد ذليل خائف مستجير » « 2 » . دوم : روايت فرموده در فقيه حاصل آن اين است كه گفته مىشود در سجود عزائم « لا إله الا اللَّه حقا حقا ، لا إله الا اللَّه ايمانا و تصديقا ، لا إله الا اللَّه عبودية و رقا ، سجدت لك يا رب تعبدا ورقا ، لا مستنكفا و لا مستكبرا بل أنا عبد ذليل خائف مستجير » « 3 » . سوم : آن است كه ذكر فرموده در فقيه هرگاه كسى بخواند آيه عزيمه را بايد سجده كند و بايد بگويد در سجود « الهي آمنا بما كفروا و عرفنا منك ما أنكروك ، و أجبناك الى ما دعوا الهي فالعفو العفو » « 4 » ثم يرفع رأسه . چهارم : دعائى است كه شيخ شهيد در كتاب ذكرى و بيان ايراد فرموده است روايت كرده شده است آن كه گفته مىشود در سجود عزائم « لا إله الا اللَّه حقا حقا ، لا إله الا اللَّه ايمان و تصديقا ، لا إله الا اللَّه عبودية ورقا ، سجدت لك يا رب تعبدا ورقا » « 5 » . پنجم : آن است كه ذكر فرموده در آخر سرائر « 6 » از جناب حضرت امام جعفر

--> « 1 » در كافى : و لا مستعظما . « 2 » وسائل الشيعه ج 4 / 884 ح 1 . « 3 » وسائل الشيعه ج 4 / 884 ح 2 . « 4 » من لا يحضره الفقيه ج 1 / 306 . « 5 » ذكرى ص 215 . « 6 » سرائر ص 496 .